Wednesday, June 15, 2011

Digigit Pelesit? Macam Tipu Je!

This was one of the scariest experience in my entire life. Ni kisah benar ye. Bukan rekaan semata-mata. Terpulanglah pada semua sama ada nak percaya atau tak. Pengalaman ni fara dapat masa fara duduk asrama mula-mula masuk belajar dulu.

Fara dulu tak tahu pun apo kobondonye pelesit tu. Serius. Satu hari, fara bangun dari tidur, fara perasan ada belalang mati dalam selimut fara masa fara nak lipat selimut tu. Fara pun cakap la kat roommate fara "apalah binatang ni buat dalam selimut aku". Then beliau dengan muka terkejut cakap, "weh, tengok bawah kepala dia ada warna merah tak?". Fara cakap la ada. "itu pelesit tu, buang weh". Fara ikut arahan jela, fara buang ikut tingkap bilik. Fara pun mula la menyoal siasat roommate fara yang dah macam profesor serba tahu tu. Alhamdulillah fara akhirnya dapat la sikit info fasal binatang tu. Masa tu fara tak kena gigit lagi. Then ada satu malam, fara tidur lewat. Around 4 pagi gitu la. Macam biasa sebelum masuk tidur, fara pergi tandas dulu. Dari sudut belakang hostel, bilik fara hujung belah kanan, tandas hujung belah kiri. Turun 1kg jugak la berjalan ke tandas (yang ni tipu, jangan percaya.) Nak balik dari tandas tu, fara rasa semacam. Tapi fara buat 'baik' jela sambil berfikiran positif yang waktu tu sejuk. Bila masuk bilik, perasaan tu tak hilang lagi. Tak boleh jadi ni, baik tidur cepat. Salah fara jugak, tak baca doa, terus 'krohh..krohh..'. The next morning, bangun-bangun je fara rasa tangan fara sakit belah pelipat siku tu. OMG! Tangan aku! Kenapa semua ini berlaku kepada insan naif sepertiku? :|



Gambar ni diambil beberapa hari lepas kejadian.


Fara tak tahu pun tu angkara pelesit sampai la makcik kedai makan, Mak Ani, bagitahu yang tu sebab pelesit. Ok, pelesit tu bukan binatang tu semata-mata tapi ada 'makhluk' lain yang menjadikan binatang tu sebagai tunggangannya. Nak cerita details pun, fara tak berapa expert. So, tanya lah pakar ye. Yang musykilnya, hari tu takde la pulak jumpa pelesit bawah selimut. Apa-apa pun Mak Ani pun ada bagi nasihat suruh jaga diri, dekatkan diri dengan Allah selalu. Cuma fara tak tahu la pulak binatang tu menggigit. Tapi dah orang tua-tua cakap macam tu, fara percaya la. Kan diorang lagi lama makan asam keping. End of story.



Frazzo: Lepas kejadian tu, fara agak trauma sikit la. Ada binatang suspicious hinggap kat dinding bilik pun, terus tak boleh duduk diam. Roommate pun cakap la, tu MENTADAK la. Orang dulu-dulu selalu suka tanya, "mentadak mentadu macam mana -nama orang- tidur?" Hoho. Kena banyak study fasal binatang lagi la after this. Teruk bebenor, macam la duduk kat planet Pluto. Haih!

Tuesday, June 14, 2011

Renjis-Merenjis Pakai Kicap. Hehe

Lama tak update blog. Agak busy sikit lately. Akhirnya dapat jugak curi masa nak tulis entri ni. First of all, ni tak kena mengena langsung dengan sesi renjis-merenjis pengantin ye. It happened when I was 6 years old. Pagi tu arwah Cik Mek, nenek angkat fara, tiba-tiba je bawak balik sebakul jambu air yang cukup membuatkan fara dan abang-abang angkat fara, Aiman dan Hafiz untuk terliur. Gebu-gebu buahnya. Kitorang ingat nak ambil and terus makan tapi dihalang oleh arwah. Arwah cakap nak basuh dulu buah-buah tu. Tunggu punya tunggu, buah pun sampai. Arwah dah siap belah dua buah jambu tu, pencicah yg kicap campur gula pun ada. (Korang mesti penah makan buah cicah camtu jugak kan? Hoho.) Arwah tak join sekali sebab ada kerja kat dapur. Bila dah masing-masing makan, sepatah perkataan pun tak keluar. Nak-nak buah jambu orang bagi kan, memang jadi lazat yg tak terkata. I started to get angry when Aiman accidentally splat the kicap to my shorts. Fara rasa beliau tak sengaja tapi bila beliau tak mintak maaf, fara rasa macam dia sengaja. Lagi pun memang dulu fara dengan Aiman kuat gaduh berbanding dengan Hafiz. Then boleh pulak kitorang main renjis-renjis je kicap tu. Hafiz marah tapi kitorang macam dengar tak dengar je. The pathetic moment was when I realized I did splat the kicap on Hafiz revision book. Memang bertompok habis muka surat sebab buku tu terbukak. Bukan sikit tapi banyak. Tahun tu dah la Hafiz ambil PMR. Buku dah jadi camtu. Haih. Hafiz tak tahu sebab beliau masuk bilik air nak basuh tangan. Aiman pulak menggerak-gerakkan jari telunjuknya, "aiyo taktawu, aiyo taktawu". Hafiz keluar je dari bilik air, riak muka beliau macam nak ngamuk tapi tahan je. Mungkin beliau tahu fara baru 6 tahun and Aiman darjah 4. Beliau hanya ngadu kat arwah, and kitorang pun kena marah. Sorry Abang Hafiz. HEE




Frazzo: Jarang jumpa Aiman semenjak fara tingkatan 2 sebab lepas arwah nenek angkat fara sakit, arwah dijaga oleh anak lelakinya di kampung. Aiman ikut sama. Hafiz je masih stay kat rumah mak angkat fara. Kalau fara and family melawat arwah kat sana, mesti Aiman takde. Hari tu Hafiz kahwin, barulah dapat jumpa semula. Aiman maintain keding tapi dah tinggi la. Yg tak bestnye, kitorang pun tegur gitu-gitu je, apetah lagi nak gaduh. Dah besar kan. Hoho.

Tuesday, May 31, 2011

"Dipeluk Anjing" - Haih!

"Kakak ingat lagi tak, kakak kena peluk ngan anjing?", tanya mama secara tetiba. Mana boleh lupa oh, fara dah tadika dah pun masa peristiwa tu jadi. Masa tu fara cakap kat abah, fara nak main basikal kat lorong tepi rumah fara ni. Abah bagi fara main tapi dengan syarat kat lorong sebelah ni je, tak boleh pergi jauh-jauh. Fara pakai basikal yg tayar empat warna-warni tu. Hoho. Tengah elok-elok wat wikang (nampak beno nipunye), fara nampak ada la sekor anjing spesies Mr. Loba Loba. Fara stop la kat tepi, bagi laluan kat Mr. Loba Loba. Ingat betul la dia nak lalu dengan aman, tetiba dengan rangginya dia nak datang kat fara. Fara pun apa lagi, tergesa-gesa la nak kayuh basikal. Mungkin Mr. Loba Loba pernah jadi johan acara lumba lari 100 meter, maka sebelum sempat fara beredar, Mr. Loba Loba tanpa rasa bersalah melabuhkan punggungnya kat tayar belakang basikal fara. Fara tak tahu nak buat apa, fara jerit panggil abah, "abah! abah! abahhh!" Fara nangis, Mr. Loba Loba dah cakar-cakar pinggang Fara. Sakit! Ada jiran yg nampak, tapi tak tolong pun. Fara jerit lagi panggil abah kuat-kuat. Abah terkejut nampak anjing kat belakang fara, cepat-cepat abah datang tolong fara. Abah bawak kayu. Abah buat ape tah kat anjing tu, anjing tu lari. Abah cepat-cepat tarik basikal fara masuk dalam rumah. Abah suruh fara masuk bilik air. Pastu, fara pun kena samak. Calar balar pinggang den. Nasib baik takde tinggal parut. Nasib baik jugak fara tak cedera parah ke apa, terima kasih ya Allah, terima kasih abah :)




Frazzo: Mr. Loba Loba adalah spesies anjing yg ranggi, rambut berjurai-jurai menutup mata. Haih!